ไม่เคยเลย ไม่เคยซักครั้ง

ทุกๆวัน มันมีความรู้สึกเหมือนกับว่า

เราเจอเค้านะ เราไม่เคยห่างเค้าเลย
เรายังคิดถึง ยังติดตาม ยังรัก
แล้วเห็นเ้ค้าทุกวัน เหมือนกับว่า
เค้าเหมือนเพื่อนคนนึงที่โรงเรียน ที่เราได้คุย ได้เจอกันทุกๆวัน

แต่ความเป็นจริงแล้ว เรากับเค้าอยู่ห่างกันไกลแสนไกล และยากที่จะได้เจอกันมาก
เพราะอะไรล่ะ ก็เพราะเราไม่มีโอกาสที่จะได้ไปหาเค้า เค้าอยู่ตั้งไกลนิ

บางทีเรื่องนี้อาจจะเป็นพรหมลิขิตก็ได้นะ ทั้งๆ ที่เค้าอยู่ไกลแสนไกล
แต่เราก็ยังรู้จักกันได้ ในนาม เอลฟ์คนนึง
เราก็ไม่แน่ใจนะ แต่เราเชื่อว่า เค้าต้องเห็นเอลฟ์ทุกคน

ทุกๆวัน ก็ได้แต่ดูรูปถ่ายต่างหน้า แต่มันเหมือนกับว่าเราได้พบเค้านะ
มันมีความรู้สึกงี้อ่ะ บางทีเค้าอาจจะส่งความรู้สึกมาถึงเราก็ได้นะ
ความคิดเห็นแก่ตัวจัง

ในโลกนี้ มีคนหลายคนที่ตอนนนี้กำำลังคิดถึงเค้าเหมือนเรา
บางทีเราอาจจะบอกว่าเราคิดถึงเค้าที่สุด ไม่แพ้ใครๆเลย
แต่ก็นะ เราจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ

ความคิดเราน่ะ เราว่าถ้านำความคิดถึง จากคนทั้งโลกมารวมกัน
แล้วส่งไปถึงเค้า เราว่านะ มันต้องทำให้เค้ารู้สึกมีกำลังใจอย่างมากเลยล่ะ
ก็แหงล่ะ เค้าดูมีเสน่ห์ขนาดนั้น ใครๆก็ตกหลุมรักเป็นธรรมดา

ยังจำได้เลย วันที่เจอเค้าครั้งแรก
พอมองหน้าปุ๊ป หัวใจมันเต้นแรงขึ้นมาเลยอ่ะ
รู้สึกถูกชะตาอย่างบอกไม่ถูก และรู้สึกรักทันที
มันคือความรักแรกพบใช่มั๊ย?

ไม่รู้เป็นเพราะอะไรนะ ที่เค้าทำให้เรารักขนาดนี้
แต่มันก็คือทุกอย่างๆของเค้าอ่ะแหละ ตัวตนของเค้าไง ที่ทำให้เรารัก

หลายครั้งที่เค้ามาเมืองไทย แต่เราไม่ได้ไปเจอ
เค้าทำให้ใครหลายคนประทับใจมากๆเลยนะ
เค้ามีความพยายามจะพูดภาษาไทย สื่อสารกัลเอลฟ์ไทยให้ได้มากที่สุด
แล้วเรายังมีความรู้สึกว่าเค้ารักเมืองไทยมากๆเลยอ่ะ

ตั้งแต่เกิดมาผู้ชายคนนี้ทำให้ชีวิตเด็กสาวคนนึงเปลี่ยนไปมากๆ
เป็นคนอดทนมากขึ้น เป็นคนมีเหตุผลมากขึ้น และรู้จักความรักมากขึ้น

ความรัก ความรัก
หลายคนอาจคิดว่าความรักจะต้องเกิดระหว่างคนสองคน
แต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่ง ความรักสามารถเกิดได้กับทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง
ไม่สามารถตายตัวได้ เพราะความรักคือความรู้สึกดีกับคนๆนั้น คือความภักดีในคนๆนั้น

ซุปเปอร์จูเนียร์+เอลฟ์

มันคือความรักที่บริสุทธ์ ความรักที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทน
มันคือความรักระหว่างคนสองกลุ่ม สองกลุ่มนี้อยู่ห่างกันคนละฟากฟ้า
แต่พรหมลิขิตก็ดนบรรดาลให้เราได้มาเจอกัน

เราเหมือนเพื่อน เพื่อนที่คอยดูแลกัน คอยเป็นห่วงกัน
และจะไม่ทิ้งกันไปไหน

ความรักแบบนี้เกิดขึ้นยากนะ

เราว่าเราโชคดีจริงๆ ที่มีโอกาสได้รู้จักเค้า ได้รักเค้า
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนที่ไม่ได้รู้จักเค้า หรือรักเค้าจะโชคร้ายนะ
อาจเป็นเพราะยังไม่ถึงเวลาเท่านั้นเอง

มันเป็นเรื่องมหัสจรรย์มากๆนะ
ปกติแล้วนอกจากพ่อแม่ เราไม่เคยรักใครมากเท่านี้มาก่อน

เวลาเห็นหน้าเค้าจากรูป เรารู้สึกมีกำลังใจ มากขึ้น
อยากจะเก่ง อยากจะประสบความสำเร็จเหมือนเค้า

หลายครั้งนะที่เราร้องไห้เพราะคิดถึงเค้า
เรารู้สึกว่าเราอยากเจอเค้าตลอดเวลา แต่มันคงเป็นได้แค่ความคิด
เ้ค้าไม่มีทางมาหาเราถึงบ้านแน่ๆ อิอิ

บางทีก็รู้สึกอิจฉาเด็ก กทม. นะมีโอกาสได้เจอเค้าตั้งหลายครั้ง
แถมได้เจอตัวจริงๆ และเค้าก็รู้สึกว่าจะมาเมืองไทยบ่อยเหลือเกิน

แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก ถึงแม้ว่าเราจะไม่เคยเจอเค้าเลยซักครั้ง แต่เราไปให้เค้าเจอก้ได้นิ
สู้ๆ ไว้นะ มันต้องมีซักวันสิ