[SF]It's Rainy Day

"โอ้ยฝนตกทั้งวันเลย จะออกไปไหนได้มั๊ยเนี่ย" เสียงบ่นพึมพำอยู่ริมขอบต่าง กึนซอกชะเง้อคออกมาจากประตูห้องนอน แล้วส่ายหน้ายิ้มๆ สองขาก้าวออกมาจากประตูห้องนอน แล้วมาหยุดยืนที่ข้างๆน้องสาว ที่ตอนนี้เอาแต่ยืนทำหน้ามุ่ย

"ฝนตกแบบเนี้ย แกจะออกไปไหนอีก"

"เฮียอ่ะ มันก็แค่ฝนตกเองนะ" ฉันหันมาพูดพร้อมเอียงคอมองเฮียซอกที่กำลังอยู่ในชุดนอนลายหมีพู =W=

"เอ่อน่า เดียวตอนเย็นเฮียพาไปกินชาบูแถว แม่น้ำฮัน" เฮียพูดปลอมฉันพลางตบไล่เบาๆ แล้วเดินกลับเข้าไปในห้อง (ไปนอนต่อ)

นี่ก็บ่ายสองแล้ว ทำไมอากาศมันเย็นขนาดนี้นะ ไปหาชาอุ่นๆกินดีกว่า ว่าแล้วฉันก็เดินไปในครัว จัดแจงการชงชาไว้เรียบร้อย ขาดแต่
เอ๊ะ! กระปุกชาอยู่ไหนเนี่ย ฉันควานหากระปุกชาที่รักบนตู้สูงไปมาอยู่นาน
อะ อะ อะ! จะตกแล้วว แพล้งง! เอาจนได้
อ๊าก! ชาสุดที่รัก อุตส่าห์แบกใส่กระเป๋าหนีภาษีมาจากญี่ปุ่นเลยนะเนี่ย แต่นอนนี้กลายเป็นเศษใบไม้ไปแล้วว
จะเก็บดีมั๊ยเนี่ย.. ไม่เก็บดีกว่า ต้องให้เฮียซอกมาเก็บสิถึงจะถูก เพราะมันอยากเอาวางไว้บนตู้เอง ( น่าน = =)

ฉันเดินออกมาจากห้องครัว เลยอยากหาไรทำแก้เซ็ง เลยมานั่งดูโทรทัศน์ ไปพลางๆ รอเฮียตื่นแล้วไปกินชาบูด้วยกัน

"โอ๊ยยยย ว๊าง ว่าง" ฉันตะโกนด้วยอาการเบื่อสุดๆ

ไม่เคยเลย ไม่เคยซักครั้ง

ทุกๆวัน มันมีความรู้สึกเหมือนกับว่า

เราเจอเค้านะ เราไม่เคยห่างเค้าเลย
เรายังคิดถึง ยังติดตาม ยังรัก
แล้วเห็นเ้ค้าทุกวัน เหมือนกับว่า
เค้าเหมือนเพื่อนคนนึงที่โรงเรียน ที่เราได้คุย ได้เจอกันทุกๆวัน

แต่ความเป็นจริงแล้ว เรากับเค้าอยู่ห่างกันไกลแสนไกล และยากที่จะได้เจอกันมาก
เพราะอะไรล่ะ ก็เพราะเราไม่มีโอกาสที่จะได้ไปหาเค้า เค้าอยู่ตั้งไกลนิ

บางทีเรื่องนี้อาจจะเป็นพรหมลิขิตก็ได้นะ ทั้งๆ ที่เค้าอยู่ไกลแสนไกล
แต่เราก็ยังรู้จักกันได้ ในนาม เอลฟ์คนนึง
เราก็ไม่แน่ใจนะ แต่เราเชื่อว่า เค้าต้องเห็นเอลฟ์ทุกคน

ทุกๆวัน ก็ได้แต่ดูรูปถ่ายต่างหน้า แต่มันเหมือนกับว่าเราได้พบเค้านะ
มันมีความรู้สึกงี้อ่ะ บางทีเค้าอาจจะส่งความรู้สึกมาถึงเราก็ได้นะ
ความคิดเห็นแก่ตัวจัง

ในโลกนี้ มีคนหลายคนที่ตอนนนี้กำำลังคิดถึงเค้าเหมือนเรา
บางทีเราอาจจะบอกว่าเราคิดถึงเค้าที่สุด ไม่แพ้ใครๆเลย
แต่ก็นะ เราจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ

ความคิดเราน่ะ เราว่าถ้านำความคิดถึง จากคนทั้งโลกมารวมกัน
แล้วส่งไปถึงเค้า เราว่านะ มันต้องทำให้เค้ารู้สึกมีกำลังใจอย่างมากเลยล่ะ
ก็แหงล่ะ เค้าดูมีเสน่ห์ขนาดนั้น ใครๆก็ตกหลุมรักเป็นธรรมดา

ยังจำได้เลย วันที่เจอเค้าครั้งแรก
พอมองหน้าปุ๊ป หัวใจมันเต้นแรงขึ้นมาเลยอ่ะ
รู้สึกถูกชะตาอย่างบอกไม่ถูก และรู้สึกรักทันที
มันคือความรักแรกพบใช่มั๊ย?

ไม่รู้เป็นเพราะอะไรนะ ที่เค้าทำให้เรารักขนาดนี้
แต่มันก็คือทุกอย่างๆของเค้าอ่ะแหละ ตัวตนของเค้าไง ที่ทำให้เรารัก

หลายครั้งที่เค้ามาเมืองไทย แต่เราไม่ได้ไปเจอ
เค้าทำให้ใครหลายคนประทับใจมากๆเลยนะ
เค้ามีความพยายามจะพูดภาษาไทย สื่อสารกัลเอลฟ์ไทยให้ได้มากที่สุด
แล้วเรายังมีความรู้สึกว่าเค้ารักเมืองไทยมากๆเลยอ่ะ

ตั้งแต่เกิดมาผู้ชายคนนี้ทำให้ชีวิตเด็กสาวคนนึงเปลี่ยนไปมากๆ
เป็นคนอดทนมากขึ้น เป็นคนมีเหตุผลมากขึ้น และรู้จักความรักมากขึ้น

ความรัก ความรัก
หลายคนอาจคิดว่าความรักจะต้องเกิดระหว่างคนสองคน
แต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่ง ความรักสามารถเกิดได้กับทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง
ไม่สามารถตายตัวได้ เพราะความรักคือความรู้สึกดีกับคนๆนั้น คือความภักดีในคนๆนั้น

ซุปเปอร์จูเนียร์+เอลฟ์

มันคือความรักที่บริสุทธ์ ความรักที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทน
มันคือความรักระหว่างคนสองกลุ่ม สองกลุ่มนี้อยู่ห่างกันคนละฟากฟ้า
แต่พรหมลิขิตก็ดนบรรดาลให้เราได้มาเจอกัน

เราเหมือนเพื่อน เพื่อนที่คอยดูแลกัน คอยเป็นห่วงกัน
และจะไม่ทิ้งกันไปไหน

ความรักแบบนี้เกิดขึ้นยากนะ

เราว่าเราโชคดีจริงๆ ที่มีโอกาสได้รู้จักเค้า ได้รักเค้า
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนที่ไม่ได้รู้จักเค้า หรือรักเค้าจะโชคร้ายนะ
อาจเป็นเพราะยังไม่ถึงเวลาเท่านั้นเอง

มันเป็นเรื่องมหัสจรรย์มากๆนะ
ปกติแล้วนอกจากพ่อแม่ เราไม่เคยรักใครมากเท่านี้มาก่อน

เวลาเห็นหน้าเค้าจากรูป เรารู้สึกมีกำลังใจ มากขึ้น
อยากจะเก่ง อยากจะประสบความสำเร็จเหมือนเค้า

หลายครั้งนะที่เราร้องไห้เพราะคิดถึงเค้า
เรารู้สึกว่าเราอยากเจอเค้าตลอดเวลา แต่มันคงเป็นได้แค่ความคิด
เ้ค้าไม่มีทางมาหาเราถึงบ้านแน่ๆ อิอิ

บางทีก็รู้สึกอิจฉาเด็ก กทม. นะมีโอกาสได้เจอเค้าตั้งหลายครั้ง
แถมได้เจอตัวจริงๆ และเค้าก็รู้สึกว่าจะมาเมืองไทยบ่อยเหลือเกิน

แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก ถึงแม้ว่าเราจะไม่เคยเจอเค้าเลยซักครั้ง แต่เราไปให้เค้าเจอก้ได้นิ
สู้ๆ ไว้นะ มันต้องมีซักวันสิ

Come back! + พล่าม และ บ่น

อ๊ากก! ไม่ได้อัพบล็อกนานนนนนนนนนนนนนนนนนน มาก ><
จะมาบอกว่า สอบเสร็จแล้ว ดีใจๆ 555

มีหลายเรื่องเกิดขึ้นเมื่ออาทิตย์ก่อน
ก็ประมาณช่วงเสาร์อาทิตย์นี่แหละ

เมื่อวันเสาร์ได้เริ่มเรียงอิ้งกับครูติ๊ก สนุกมากมาย
ได้รู้อะไรๆ ขึ้นเยอะเลยล่ะ ><

แล้วเมื่อเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ฮยอกแจ สุดที่รัก
และพี่เอสเจ มาถ่ายทำเทวลพลัสที่เมืองไทย
นังมดช๊อกมากๆ แต่ทุกครั้งจะไมาช๊อคขนาดนี้ ฮ่าๆ
ก็ครั้งนี้ ทั้งฮยอกและด๊องมาอ่ะเด๊ะ กรี๊ด! งานนี้แม่ยกปลื้มเป็นแถว
แต่เสียดายที่คังอินไม่ได้มาด้วย เนื่องจากติดงานนิดหน่อย

ว่าแล้วก็มาเริ่มเข้าเรื่องที่นังมดมันค้างคา และอิจฉากันดีก่า

ก็แบบว่า ในงานมีต ...
ในช่วงตอนกลางวัน ก็จะมี ฮยอก ทึก มิน มาร่วมชิมิ
แล้วก็มีแฟนค่ง แฟนคลับขึ้นไปมีตไรงี้
มันมีเด็กคนนึง ขอบอกว่าน่ารักมาก อายุยังไม่ถึงสิบสองด้วยซ้ำ
ได้ไปมีตแล้วอ่ะ TOT แบบว่า มินให้ของ แถมยังจับแก้มด้วย อ๊าย! ดีนะที่ไม่หอมแก้ม
ไม่งั้นนังมดคงช๊อค ถูกหามส่งโรงหมอแน่! 55


ลีฮยอกแจ เนี่ย มาไทยครั้งไหนๆ ก็ไม่เคยทำให้นังมดมันเครียดเลยซักครั้ง
มีแต่นั่งยิ้มทั้งวัน เป็นปลื้มไง แต่ก็แค่ได้แค่นั่งปลื้ม มันไม่เค้ย ไม่เคย เจอเอสเจซักครั้ง 55
ก็ฟังแต่เค้าเล่ามา ว่าฮยอกน่ารักอย่างงั้น อย่างงี้ ฮืออ
เวลาฟังเค้าเล่าทีไร มันจี๊ดๆ ทุกทีอ่า เสียใจนะเนี่ย

ว่าแล้วก็ ตอนมีตไง แฟนคลับก็ขึ้นไปบนเวที ก็ยิ้มร่าเป็นปลื้ม ที่ได้เจอคนหล่อกันใหญ่
แต่มันมีคนนึง ไม่รู้ว่าฮยอกพิศวาส ถูกชะตา หรือจำใจ ฮยอกกอดมัน!!! นานด้วย
เห็นครั้งแรก นังมดอึ้ง อึ้ง อึ้ง อึ้งอยู่5 นาที จมแม่เรียกไปเก็ยของ

อาร๊ายยยยย ! ทำไมใจร้ายใจดำกันอย่างนี้ พี่ฮยอก พี่ใจร้าย
นังมดมันน้อยใจนะ TOT

และจากที่ได้เห็น ความคิดผุดขึ้นมาในหัวสองปุ๊บปั๊บ
"น้องนีคนนั้นมันคงทำบุญมาเยอะชัวร์"

ว่าแล้วนังมดก็ ตู๊ดๆ โทรศัพท์ไปหา เพื่อนรักทงเอ อย่างเร็ว
" เอ มึงจะไปตักบาตรที่โรงเรียนชิมิ"
" เออๆ ไปอยู่ๆ "
" งั้นมึงมารับกูได้ป่ะ? "
" เออๆ มึงรออยู่หน้าปากซอย หกโมงพ่อกูจะไปรับ"
" เคๆ เดี๋ยวกูนั่งรอแถวๆ ป้ายรถเมย์นะ "
" แล้วแต่มึง "

ตึ๊ดดด ตึ๊ด จบการสนทนา

5555555555555555555
นังมดมันหัวทำบุญขึ้นมาทันทีทันใด!

หึหึหึ คราวนี้ มดจะเข้าวัน ตักบาตรทุกเช้าเลย กร๊าก!
จะได้มีบุญ ได้เจอลีฮยอกแจ ฮ่าๆ

~ พอแค่นี้ก่อนนนนนนเน่อ ~

กลับมาในงานมีตช่วงเย็น

ก็จะมีฮยอก ด๊อง พี่ทึก มิน วอนน

งานนี้ันังมดมันยิ้มร่า อึนเฮกระจายคับพี่น้องงง
ปลื้มมากมาย ฮยอกก่าด๊องจู๋จี๋ ดี๋ด๋ากันตลอด
นังมดมันก็เพ้อออ เอิงเอย จิ้นไปเรื่อเช่นกัน
กรี๊ดด คอแทบแตก
รู้ป่ะ งานนี้แอบเฮอึน ด๊องอ่า เช็ดฝุ่นที่ติดตรงใต้ๆตาฮยอก
แถมยังยื่นหน้าเข้าไปเยอะมาก >< อ๊าก!!
แล้วตอนยืนใกล้กัน เบียดกันไปเบียดกันมา โคตรน่ารักว่ะ กรี๊ดดๆ!

อ๋อยยยย! แต่ตอนที่มีตอ่า ด๊องกอดน้องนีแว่นหนาคนนึงอ่า
งานนี้นังมดคอตก เนื่องจากด๊องกอดนานมากๆ แถมหน้าก็เคลิ้มได้อีก อ๊าก!
ฮยอกแจ๊ !! ไม่หึงเลนเรอะ!

จิตใจระหว่างนั้น ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แถมยังเต้นตุ๊บๆแรงมากๆ
ว่าเมืื่่อไหร่ด๊องจะปล่อย สุดท้ายก็ปล่อยจนได้

อั๊ก! ค่อยหายใจคล่อยหน่อย 55

5555555555555
แต่งานนี้ อึนเฮเยอะจริงๆนะ
มันก็ช่วยๆลดเค้าอิจฉาไปบ้าง 55
แต่ก็ลดไม่ได้จริงๆอ่ะแหละ

งั้นก็จบบๆ พอหยุดเรื่องนี้ (อ่าว จบง่ายจัง)
-----------------------------------------------------------------------------------

เมื่อวันเสาร์ตอนดึกๆ 55 (หลังจากเกิดอาการนอยพี่ฮยอกแจ)
เอาแผ่นฮงกิลดองมาเปิดดู กะจะนั่งชมเชย หน้าตาหล่อๆของพี่กึนซอก

ชางวีหล่อมากกกก แต่ แต่ แต่!

เมื่อมาถึงตอนที่ชางวียิ้มพรายย แล้วก็ตอนกินซาลาเปาด้วยกันกับนังลีนก! >O<
อ๊าก! ดูตอนชางวีมองลีนกดิ ฮึ่ยย!

นังมดมันแทบเอาหมอนปาโทรทัศน์
หึงเว่ยยยยยยยยยยยย!
อะไรกัน ถึงจะเป็นแค่การแสดง
นังมดมันก็ไม่เว้นนะ

ใครๆก็รู้ว่ามดมันไม่ยอมรับความจริง
ขนาดนิยาย ยังชอบอ่านแบบแฟนตาซีๆ จินตานาการสูงส่ง
นิยายรัก กุ๊กกิ๊ก มดขอเถอะ เอาไปไกลๆ อ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง 55

เมื่อเห็นฉากแบบนั้น มดเลยปิด

มานั่งดูโทรทัศน์ ดูข่าวแทน นั่งดูอยู่กับพ่อ
มีแต่ข่าวฆ่ากัน ฆ่าหั่นศพบ้างละ
คึคึ ประเทศไทย มันวิปริตไปหมดแล้วว

เอ้อออ ตอนสอบ วันสุดท้าย
โหยย เครียดมากๆ เกรดคณิตปีนี้ นังมดตกชัวร์
ไม่ต้องให้หมอไหนมาฟันธง หรือคอนเฟิร์ม ดูก็รู้
ข้อสอบสามสิบข้อ
ทำได้ สอง สามข้อ
เอาเถอะ กูยอมรับแล้วว่ากูโง่ เรื่องนี้เล่าให้แม่ฟังแล้ว
เหลือแต่พ่อ TOT รอเกรดออกแล้วกันนะ แล้วพ่อจะรู้เอง
ตอนนี้หนูไม่อยากพูดไรทั้งสิ้น!

ตอนนี้ ก็ปิดเทอมแล้ว กะจะได้เล่นคอมนานๆ ชดเชยจากตอนเปิดเทอม
ก็ไม่ได้เล่นอ่ะ ก็พ่อเล่นเอาแบบฝึกหัดมาให้ทำ ฮืออ TOT

คงจะต้องแบ่งเวลาแล้วละ ก็จะมอปลายแล้ว
เวลาเล่นคอมก็ต้องน้อยลงบ้าง ~

โชคดีนะทุกคน :))

TT''

สอบวันแรก ผ่านพ้นไป

(ขอถอนหายใจก่อนๆ)

เฮ้ออออออออออออออออออ
เฮ้ออออออออออออออออออ

มดอยากจะบ้าตาย

คณิตศาสตร์ 30 ข้อ
ทำได้ 12 ข้อ

10 ข้อแรกกุมั่วแหลก TT

....สวรรค์ ไม่ช่วยกุเล้ยยยย....

ต่อมาก็สังคมม โอ๊ยยย แม่ง
โคตรยากกก ที่กุอ่านมา ไม่ตรงซักข้อ

อังกฤษ อันนี้เชี่ยสาดดด
แม่งยากกว่าสังคมอีก แง๊!!!

วิท วิท วิท
เรื่อง ธาตุแม่งโคตรยากกก
สารเสพติด จะถามกุทำม๊ายกุไม่เคยเสพเว่ย

ผงซักฟอก กูเพิ่งรู้ ว่าเป็นกรด
อ๊ากกกกก!!! แม่งกูตอบเบส

อยากตายยยยยยยย

สู้โว้ยยย นังมด เหลืออีก 2 วัน
เหอะ เหอะ เหอะ

TT''

before HBD lee dong hae

วู้วววววววววว

อีกไม่นานก็จะถึงวันเกิดสุดที่รักแล้ว
5555555555

สิบห้า ตุลา
เอิ๊กกกกกๆ

ทายสิ๊ ว่าเป็นวันเกิดใคร?

ติ๊ก ต่อกๆๆ ?















..

ก็วันเกิด อีทงเฮ ของอึนฮยอกไง
(ยังไม่พ้นอึนเฮ = =)


เดี๋ยวว่างๆ หลังสอบเสร็จ
เค้าจะทำการ์ดมาให้
เอาแบบเริ่ดๆ เลย

แต่ ช่วงนี้รอก่อน
เพราะ สอบบบบบบบบบ TT

สอบว่ะ

* ร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้ *

พรุ่งนี้แล้วสินะ
เป็นวันสอบกลางภาค วันแรก
ฮืออออออออออออออ TT

คณิตศาสตร์พื้นฐาน
สัมคม
ภาษาอังกฤษ
วิทยาศาสตร์

แม่ง! มีแต่วิชาโหดๆ
กูจะทำได้ม๊ายยยยยยยยยย

อยากรู้จริ๊งงง

ใครจัดตารางสอบว่ะ

แม่งโคดสมดุลเลย

หึหึหึหึหึหึ

กูยอมรับชะตากรรมล่ะ TT

ไปตายเอาดาบหน้าโว้ยยยยย

I'am Bad Bad

วันที่ 15 กันยายน

วันนั้นร้องไห้อย่างหนักเลยอ่ะ

ลืมเอาแฟ้มไทยไป T^T

ต้องโทรบอกแม่ให้เอามาให้

แต่ต้องทิ้งงาน เพื่อเอาของมาให้มด

สงสารแม่อ่ะ

เคยสัญญากับแม่หลายครั้งแล้ว
ว่าจะตั้งใจเรียนเพื่อแม่
แต่มันก็เหมือนเดิม เราไม่สำนึกอะไรเลย
เราไม่ได้ตั้งใจเรียนเลย
มดอยากบอกแม่ว่า มดอยากทำเพื่อแม่
มดอยากตั้งใจเรียน มดอยากเป็นเด็กดี
แต่ทุกครั้งที่มดพูดอย่างนั้นออกไป
มดกลับทำไม่ได้

มดรู้นะทำไมถึงเป็นอย่างนี้
ก็เพราะมดมันใฝ่ต่ำเอง

แม่ว่าจากนี้มดจะพูดว่าจะตั้งใจเรียนมากขึ้น
มันก็คงจะเป็นเหมือนเก่า

มดขอทำวันนี้ให้ดีที่สุดละกัน มดรักแม่

มดรักแม่
มดรัดพ่อ
มดรักน้องต่อ
มดรักทงบังชินกิ

คิดถึง

คิดถึง คิดถึง คิดถึง

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ

หรืออาจเป็นเพราะเราห่างหายไปเอง
ไม่หรอกๆ

อยากเจอเธอจัง จะรู้บ้างมั๊ยน้าว่าคิดถึงทุกลมหายใจเลย

เวลาาหยิบรูปในกระเป๋าตังค์มาดูทีไร ก็อดยิ้มไม่ได้ทุกที

ช่วงเวลาเก่าๆ ภาพเก่าๆ มันกลับมาวนเวียนอยู่หัวสมอง
แต่ก็ไม่ได้คิดมากหรอก

อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมจัง
เฮ้ิิิิิิออออออออออออออออออออออ ~

มันเหมือนสถานการณ์มันบังคับอ่ะ มันรู้สึกว่า จะทำอะไรๆไม่ได้เลย

งั้นนนนนนนนน อยู่เฉยๆดีกว่า

เฮ้อ ไปนอนคิดถึงเค้า ให้หายคิดถึงไปเลยดีกว่า 555

Do!

เหนื่อย เหนื่อยจริงๆแห่ะ
เหนื่อยกับปัญหาเดิมๆ ขี้เกียจรับมันแล้ว

เลิกดีมั๊ย
.
.
.

คิดแบบนั้นอีกแล้ว แต่ก็ทำไม่ได้ซักที

อยากเลิกอ่ะ

เบื่อ

เหนื่อย

รำคาญ

อึดอัด

มันรู้สึกอย่างนี้อ่ะ

แต่ก็งงๆ ทนได้ไง
ทำกับเราขนาดนี้ เรายอมทนได้ไง

ตลกเนอะ

ตาสว่างได้แล้วฮยอกมดเอ้ย

ตาสว่างตั้นนานแล้ว

อยากจะเลิก แต่ทำไม่ได้
ถ้าเลิกไป มันก็เหมือนตัดขาดกัน

ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นอ่ะ

กลัวววว

งั้น..... ก็จงทนซะ นังฮยอกมด