เฮ้ออ ร้องไห้อีแล้วสินะ แต่ไม่ได้ร้องเพราะความเสียใจหรอก
แต่ร้องเพราะความสงสารต่างหาก ก็วันนี้ดูโฆษณาหนึ่งๆ ของไทยประกันชีวิต
เกี่ยวกับเด็กพิการอายุประมาณ5ขวบ มาร้องเพลงQue Sera Sera แล้วพ่อแม่ของเด็กก็นั่งดู
บางคนก็สีหน้าเป็นห่วงลูก บ้างก็มีสีหน้าดีใจ บ้างก็เกือบร้องไห้
แต่ถ้าฟังความหมายของเพลงดีๆ แล้วเราจะอิน แล้วเข้าใจเลยอ่ะ ว่าเค้าต้องการสื่อถึงอะไร
วันนี้นั่งดูแล้วร้องไห้ไปสามฉาก ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าทำไมต้องร้องไห้กับเรื่องแบบนี้บ่อยมากๆ
เวลาเจอคนที่เค้าลำบาก น่าสงสารกว่าเรา เราอยากจะร้องไห้นะ อยากจะช่่วยมากๆ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง
มีวันนึง เห็นน้องคนนึงเป็นเด็กค่อนข้างที่จะยากจน เราไปเจอที่โรงพยาบาล เราเห็นเค้าซึมๆ เราก็อยากช่วย อยากเล่นด้วย
เราก็ทำเป็นเข้าไปคุย เค้าไปหยอกล้อ อยากเห็นเค้ายิ้มไง แล้วน้องเค้าก็ยิ้มให้เราด้วยนะ แต่เล่นกับน้องแค่ห้านาที แม่ก็เรียกกลับแล้ว
นั่นก็เป็นเหตุผลนึงที่ไม่ค่อยอยากไปโรงบาลซักเท่าไหร่ เพราะเราจะได้เห็นสิ่งเหล่านั้น การเกิดแก่เจ็บตาย
เห็นแล้วอยากจะร้องไห้ สงสารมากๆ อยากจะช่วยมากๆ แต่ทำไม่ได้จริงๆ
ในโฆษณานี้ เหมือนน้องๆเค้าจะไม่ได้น้อยใจที่ตัวเองเกิดมาเป็นเช่นนั้น
แต่คนดูนี่สิ ยิ่งฟังเพลง ยิ่งดูน้องเค้าร้อง บ่อน้ำตาแตกจริงๆนะ
โดยเฉพาะน้องคนที่แขนขาดทั้งสองข้าง ยิ่งน่าสงสารเข้าไปใหญ่
มันเหมือนแรงกระตุ้นให้เราอยากจะทำอะไรเพื่อคนอื่น
และเราเป็นคน ครบสามสิบสอง แล้วอยากจะใช้โอกาสที่เรามี ทำให้ดีที่สุด
คนไม่มีโอกาสเหมือนเรามีเยอะแยะไป ในเมื่อ เราต้องคว้าโอกาสนั้นไว้สิ แล้วทำมันให้ดีที่สุด
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น